Morocco immersion tour – April, 2016


My daughter and I wanted to do a tour before she went away for next phase of her studies.  The decision to go to Morocco was somewhat random and we were pleasantly surprised.  We took conducted tour by Gate 1.  Our tour started in Rabat, capital city of Morocco.  Morocco is in North Africa, bordering the Atlantic Ocean and the Mediterranean Sea.   Originally inhabited by the Berbers, Berber is still spoken in Morocco, and it has Berber influence, along with Arabian and European cultural influences.

In Rabat, we visited the area where Royal Palace is located.  Morocco has constitutional monarch with young king holding large powers.  He married an engineer who was also a commoner and he is believed to be very progressive, passing several decrees that would benefit women.  We also strolled among ruins of Chellah, one of the most ancient human settlements.

IMG_20160415_151117475IMG_20160415_145245350IMG_20160415_152222566_TOP

En route to Fez, we visited the ancient ruins at Volubilis and I was surprised to find them very similar to other ruins I have visited.  Well, guess what — they were from Roman empire.  Roman empire had expanded to become one of the largest empires in the ancient world, had at one point covered about 20% of the world’s population and covered 2.5 million square miles.  Volubilis has nicely preserved mosaics, Roman road and city layout and it is always fun to see Roman baths and even more fun to see Roman toilets where men sat in rows and talked while doing their job.  The evening dinner at the home of a local family was one of the earliest highlights of this trip.  They served wonderful 8 course meal beginning with sweets and followed by salad, breads, couscous, vegetarian pastilla (yummy), vegetarian tagine (traditional Moroccon dish cooked in special earthenware pots), followed by fruits, and more desserts (delicious) served with mint tea.

In Fez, we visited the crowded medina (narrow walled city, with maze like streets), with beautiful Medersa, Moulay Idreiss mausoleum, fountains, and Fez’s famous tanneries.  Fez Medina is UNESCO world heritage site.  We wandered through the souk (market) watching traditional craftsmen, visited authentic Moroccan carpet store, visited exterior of gorgeous Royal Palace gate, walked through the Jewish quarter and all the while stopping to shop for knickknacks, while also trying to stay with the group.  According to our guide, if we got lost in the Medina, it would be hard to find our way back and we would have to locate a Moroccan spouse.  I memorized some key words, should that happen, “Habibi oheb buka”.  

From Fez, en route to Arfoud, we travelled middle Atlas Mountains and lush Ziz valley.  We visited the fossil factory (fossils are big business here), a lively souk and one more opportunity to shop and negotiate and shop some more, and visited the 18th century ksar (castle).  Then we traveled to Rissani (small city, on the edge of the Sahara).  This was one of the most memorable experiences.  We had a delicious meal, in a small oasis, in the middle of the desert.  We relaxes in the shade for some time.  Then we traveled more interior and finally rode the camels to watch the sunset.  Until the sunset, we played in the sand dunes, carpet rode the hills (our guide pulled us down the steep hills on carpets, but climbing them back up took every ounce of our energy). We enjoyed absolutely incredible vistas with sky above in various hues and glistening red sand below (full of iron and no salt).

En route to Ouarzazate (a city with a funny name), we visited truly magnificent Todgha canyons, which rose to steep 800 feet.  We also passed lush Todgha and Dades valleys.  We passed Meggouna valley of roses.  It is filled with roses, and rose water, oils and creams from here are exported all over the world.  We walked in a Berber village, constructed in 12th century and still inhabited by Berbers.  Some of us hiked up to Ksar of Ait Benhaddou (enjoyed incredible vistas where many films have been shot), before proceeding through Tichka Pass (highest road point on Atlas Mountain chain) to the bustling city of Marrakesh.

In Marrakesh, we visited Saadian tombs, dating back to the 16th century, the Koutoubia Minaret (law forbids any buildings to be taller than the Minaret) and the beautiful Bahia Palace.  But Marrakesh’s main attraction was the Square and continued to be for the next three days.  The busy square was populated with Henna artists, snake and monkey charmers (saw this monkey grooming the owner for almost 30 minutes), all sorts of knick knacks, street food and the square branches off in various directions into the crowded busy markets, another towards a road full of restaurants, and yet another road leading to horse carriages for carriage rides.  

En route to the beach and fishing town of Essaouira, we stopped at some Argan trees full of goats.  Small round fruit of Argan trees have thick peel that the goats love.  They used to freely roam and climb these trees and eat the peel and spit out the nuts.  People gathered these spitted nuts and ground them for culinary and skin care use.  But now Argan oil has become world famous, highly expensive, and a huge business here.  So a few Government sanctioned trees where goats are allowed to climb, serve mainly as tourist attractions.  Oh what a site.  For some reason, goats are my favorite animals.  I love mountain climbing goats, grassy plains goats and I just adored these Argan tree climbing goats.  Another truly memorable experience.  

 

We visited argan oil factory, run by a women’s cooperative.  Besides learning about argan trees and sampling some products, it was also a beautiful opportunity to learn about the democratic way this cooperative runs, where many women find friendships and support.  In Essaouira, we walked the streets and while some enjoyed fresh fish cooked to perfection, Neesha and I stumbled into a small cafe serving vegetarian burgers.  It was a wonderful meal, with the most delicious juice ever.  It was date, almond, avocado, and orange juice freshly made with just the right blend of the ingredients.

IMG_20160423_144330719

Finally, at Casablanca (Morocco’s largest city), we visited the incredible Hassan II Mosque.  With 60 stories high Minaret, it is 13th largest mosque, topped by a laser light directed towards Mecca.  Part of it sits on the Atlantic ocean, with sea bed being visible through the glass floor (which we did not see), and has a retractable roof.  Inside its marble walls, 25,000 can gather for prayers and another 80,000 can pray on the mosque’s outside grounds.  It is packed with worshippers during Ramadan.  We also visited Notre Dame De Lourdes Catholic Church surrounded by beautiful stain glass.  We passed by the Rick’s Cafe, started recently by an enterprising American but were disappointed to learn that “Casablanca” was not shot in Casablanca.  

What a beautiful trip.  Morocco seems to enjoy a peaceful blend of cultures and its diverse terrain with high mountains, rugged coastline, winding alleys of the souks at Medinas, and sweeping desert, offered a range of experiences.   Walking past the cafes was a bit of the strange experience.  I called it, walking past viewing galleries.  Moroccan men sit outside the cafes, sipping mint tea and people watching (most likely, women watching).  Two men will not sit face to face but sit watching out, side by side, next to each other, often touching and enjoying a level of intimacy, not found among men in the US.  Also very often women walked together linking their arms.   Moroccan women don’t wear a veil but they may wear beautiful scarves and are mostly well covered.  Both men and women wear lovely long flowing robes that are very comfortable, called the Djellabas.

IMG_20160417_102712866IMG_20160415_113711943_HDRIMG_20160417_155612550_HDR

 

 

,

Leave a comment

Enhanced Processing of Microscopy Data to Accelerate Research, Speed & Accuracy


 

Cassandra Boyer and Marc Bruce, Co-founders of Microvolution talked about software based technology to help accelerate medical research, at http://www.bio2devicegroup.org event.

 The primary application of this technology is in microscopy. Traditionally, it takes several minutes to hours for microscopy images to be focused. The process of focusing digital images with mathematical algorithms is called deconvolution.  Existing deconvolution technology requires researchers to wait several hours to days to know if their experiment is a success or failure, this uses up a great deal of time and causes huge waste because the researcher does not have the proper knowledge to make adjustments to failed experiments in real time. Because the current software on the market is slow and arduous to use, scientists often make important decisions from images that are blurry and hazy; thus, missing important details leading to low level of accuracy.

Boyer spoke of Microvolution’s deconvolution technology that enhances the speed and accuracy of medical research. Microvolution starts with the Richardson Lucy Algorithm which was originally invented by NASA to deconvolve (focus) the images from the Hubble Space Telescope. Other vendors use this algorithm, but must make mathematical shortcuts in order to achieve speed with their CPU-based software. These shortcuts result in missing data, such as thin filaments that are missing in the image. Microvolution makes no mathematical shortcuts because it harnesses the speed of the GPU, so images are deconvolved with more accuracy—all data is preserved.

Additionally, Microvolution adds unique mathematical algorithms that no other vendor offers which further enhance the accuracy of the images. Microvolution software delivers the most accurate and fastest deconvolution on the market by combining intelligent software programming with the power of a GPU, coupled with unique mathematical algorithms.

Microvolution software improves and enhances the quality of medical research in several significant ways.
* Enhances Speed: Microvolution is up to 200 times faster compared to more traditional approaches. Because Microvolution is so fast, researchers can try different settings with ease in order to optimize the settings so the best possible image is generated. Also, by capturing more images in less time—data sets improve.
* Reduces Phototoxicity: In traditional images high power light beam can cause significant damage to the sample. Microvolution enables image collection under low light where photon counts are limited. Reduces Photobleaching: While tradition method leads to photochemical destruction of dye or flurophores, Microvolution allows the light intensity to be turned down in real-time and recover signal to noise through deconvolution. Reduces Noise and Increases Signal: In tradition approaches, low light conditions produce considerable noise. Dim light during for long-term, time-lapse, live-cell experiments and realize higher success rates by incorporating Microvolution’s Real-Time Deconvolution into your process.
* Deep Tissue and Organoid Imaging: Microvolution’s Blind Deconvolution Option enables researchers to achieve better results when one images thick tissues.  Seamless, integrated and instantaneous deconvolution with Microvolution technology enhances success rates and increases productivity, said Boyer. Every image can be deconvolved in real-time, increasing ability to adjust in real-time, work more effectively in dim light and capture more images in less time.
* Cost and ease of use. Microvolution is very easy to use as was demonstrated during the presentation. Additionally, GPUs cost less than CPUs and use of GPU frees up CPUs for other tasks like responding to user input.

Microvolution is unique in the industry because it offers the ability to use multiple GPU’s at once. This helps researchers deconvolve very large images in seconds instead of hours. As microscopy techniques evolve, image sizes are getting larger; thus, making it more important to implement software that can handle very large images sizes with ease.  Microvolution offers instantaneous and integrated deconvolution for widefield, confocal, two-photon, light sheet, and HCA microscopes with the convenience of a MetaMorph Drop-in or via an ImageJ/Fiji or Micro-Manager 2.0 Plugin.

Bruce demonstrated the speed and accuracy of Microvolution’s software by deconvolving several raw images in seconds during the live demonstration. Clearly, Microvolution technology seems to offer superior processing of microscopy data. The event was followed by Q&A.

Leave a comment

Gujarati microfiction: કોણ કોને શીખવાડે…..


ગુજરાતી microfiction – કોણ કોને શીખવાડે…..
દર્શના વારિયા નાડકર્ણી

મારા 7 વર્ષના દીકરાએ બીજી વખત પૂછ્યું, “હવે કેટલું દુર જવાનું છે” ત્યાં સુધી મેં તેના પ્રશ્નો નો જવાબ ન આપ્યો. પણ ત્રીજી વખત સવાલ પૂછ્યો ત્યારે મેં કહ્યું, “ભૈલા, સાહિત્ય અને કવિતા ની ચોપડી ઉપાડ અને કવિતા ગોખવાની છે તે ગોખી લે ત્યાં સુધીમાં પંહોચી જઈશું. ચોપડી ઉપાડીને ખોલ્યા વગર બારી માં થી બહાર જોતા મનોમન તે બોલ્યો “કવિતા તો હું ગોખી લઈશ પણ મારા કુટુંબ નું શું કરું? મારા સિવાય કોઈને ગણિત ની સમજ નથી. મારી મમ્મી ને કેટલા માઈલ જવાનું છે તે જવાબ આપવાનો હતો તેને બદલે કવિતા ગોખવા બેસાડે છે”.

માઈકોફ્રીક્શન વાર્તા એ આ મહિનાની બેઠકનો વિષય છે. બીજી ઘણી વાર્તાઓ શબ્દોનું સર્જન બ્લોગ ઉપર જરૂર વાંચશો। તેનું લીંક છે
http://www.shabdonusarjan.wordpress.com .  

 

, ,

Leave a comment

Learn to make “data” matter at TiEcon 2016


Daneil Keys Moran, computer programmer and science fiction writer, once said about Big Data, “You can have data without information, but you cannot have information without data”.    Unfortunately, there is a lot of data floating around that does not provide much valuable information.  Data is the foundation of digital business but the challenge is in unlocking the information and value hiding in mounds of data.  Companies like Cisco and their partners, try to capture, organize, prepare, and handle the available data, while also focusing on the speed, consistency and repeatabilty required.   

At “Data Economy” track at TiEcon 2016, emerging industry specific data-enabled business models will be explored.  Track keynote will be given by Anand Oswal (Twitter @aoswal1234), Senior VP of Enterprise Networking Group at Cisco,, responsible for the engineering strategy, architecture, development and execution of the $16B enterprise networking portfolio at Cisco.  Last year, he gave IOT keynote at TiEcon (https://www.youtube.com/watch?v=nWBfAFv_gec) .   A holder of 50 US patents, Oswal leads software strategy for Cisco’s emerging technologies like Data Analytics, Cloud, Software Defined Networking (SDN) and Internet of Things (IOT) for the enterprise portfolio. Oswal believes that the impact of the unending stream of data will reach far beyond business and impact every facet of our lives, from politics to sports to entertainment and healthcare.


As an entrepreneur, if your goal is to be a successful disruptor in the data economy market place, then you may want to get the key to unlocking the value hidden in your data.  First of all, through expert data management, you may want to manage diverse sets of data cohesively.  
 With clever analytics, you can get your data to reveal insights that can help you get to better decisions, sustained and improved customer service, and productive overall business relationships.  

At TiEcon 2016, you will get an outstanding opportunity to get immersed in the business of big data, and learn tips, techniques, and strategies to take key steps in becoming a successful data disruptor.  Don’t miss this opportunity to network with like minded professionals, at this two day conference, to be held on May 6 & 7 at Santa Clara Convention Center in Santa Clara, CA.  Register for the conference as my friend, at the link  www.tiecon.org?-r=Darshana .

2 Comments

Gujarati Short Story – “મા ની યાચના”


આમ તો સામાન્ય દિવસ જ હતો પણ બરોબર યાદ છે મને.  શિયાળાની સવાર હતી અને વર્ષના અંત ની રજા પહેલા મારે ઓફીસ માં મોટો પ્રોજેક્ટ પતાવવાનો હતો.  જેક ને મેં બુમ પાડી ઉઠાડ્યો ને કહ્યું મને ઉતાવળ છે, જલ્દી તૈયાર થઇ જા.  રોજ તો તેના બનુષ અંદર ઘૂસીને તેને ગળે વળગાડીને પ્રેમથી કહું “ભાઈ ઉઠો, નિશાળે જવાનું છે ને સરસ નાસ્તો તૈયાર છે.  દસ મિનીટ વહેલા ઉઠીને તેની સાથે તેના ગોદડા નીચે સુવાનું મને બહુ ગમે.  પણ તે દિવસે એવો સમય જ નહોતો.  નાસ્તો પણ જેવો તેવો જેમ તેમ ખવડાવીને ને હાથ માં ટીફીન આપીને ગાડી માં બેસાડ્યો.  

બે મહિના પહેલા જ છ વર્ષનો જન્મદિન ઉજવેલ મારા જેકનો.  તેના ક્લાસમાં સૌથી નાનો પણ તેનામાં ખુબજ શાણપણ અને પરિપક્વતા પહેલેથી જ.  તે તુરંત સમજી ગયો કે આજે મમ્મી ઉતાવળમાં છે અને જલ્દી જલ્દી તૈયાર થઇ ગયો.  મેં કહ્યું કે હજી તો થોડી વાર છે.  તો મને કહે “મમ્મી તને ઓફિસમાં મોડું થશે. મને આજે જલ્દી નિશાળે મૂકી દે, કંહી વાંધો નહિ, હું રાહ જોઇશ”.  નિશાળે ઉતાર્યો અને મેં ગાડી આગળ ચલાવી ને અરીસામાં જોયું કે જેક તો પાછો ગાડી તરફ વળે છે.  મેં ગાડી ઉભી રાખી ને કાચ ઉતારી પૂછ્યું “શું થયું, કઈ ભૂલી ગયો છે?”  મને કહે “મમ્મી, તે મને હગ નથી આપ્યું”.  મનમાં હસવું આવ્યું કે આજે કોઈ ભાઈબંધ આગળ પાછળ નથી એટલે ભાઈને હગ યાદ આવે છે.  મેં કહ્યું “સાંજે મળશું ત્યારે હગ આપીશ। પછી બુમ પાડી “આઈ લાવ યુ” અને ગાડી દોડાવી મૂકી.  

ઓફિસમાં વ્યસ્ત હતી અને હમણાજ જેક ને મૂકી ને આવેલ.  હજુ તો દસેક વાગ્યા હતા અને મારા મેનેજર આવ્યા અને મને કહે “હું ગાડી ચલાવું છું, આપણે sandy hook નિશાળે જવાનું છે. હમણાજ ફોન આવ્યો છે”.  મારું તો હ્રદય જ બેસી ગયું.   તે દિવસે માનસિક અસ્વસ્થથા થી પીડાતા એડમ લાન્ઝા નામના યુવાને વીસ બાળકોને બેરહેમીથી રહેંસી નાખ્યા તેમાં હતો મારો એકનો એક જેક અને મેં તેના હગ ને “આઈ લાવ યુ” કરીને સવારે ઉડાવી દીધેલ.  (my poems: http://bit.ly/QZOh2a , http://bit.ly/TlaQN2 ).

કાળજામાં કોતરાઈ ગઈ છે એ દિવસની એક એક પળ.  શું પાંચ મિનીટ વહેલી ઉઠી હોત તો હગ આપવાનો સમય રહેત?  ઓફિસે પહોંચીને કોફી લેતા ક્રિસ્ટી જોડે પાંચ મિનીટ વાત કરી તેને બદલે જેક ને હગ આપ્યું હોત તો?  (ક્રિસ્ટી ની તો સામે પણ હું જોઈ નથી શકતી).  નિશાળે જવા પાંચ મિનીટ મોડા નીકળ્યા હોત તો ઘરે જેકને મીઠી મીઠી બથ માં લઈને ચુંબનો થી નવડાવીને ને નિશાળે મુક્યો હોત?  જીવન મરણ વચ્ચે જોલા ખાતો મારો જેક મને હગ આપવા મથતો હશે? છેલ્લી ઘડીએ તે વિચારતો હશે કે મમ્મી હવે હગ કોને આપશે?  જેક ને એક પળભરનું હગ આપવા માટે હું મારું જીવન આખું ને આખું આપવા તૈયાર છું.  પણ ક્યાં અરજી કરું?

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

માઈકોફ્રીક્શન વાર્તા એ આ મહિનાની બેઠકનો વિષય છે. Microfiction લખવાની કોશિશમાં છું પણ ત્યાં પરંત મારી ટૂંકી વાર્તા ને માણજો અને તમારા વિચાર જણાવશો.  બીજી ઘણી વાર્તાઓ શબ્દોનું સર્જન બ્લોગ ઉપર જરૂર વાંચશો। તેનું લીંક છે http://www.shabdonusarjan.wordpress.com .  

,

Leave a comment

Global Economy Points a Path to “Destination India” at TiEcon 2016


 

There used to be a joke going around that was not too flattering, for India.  Here’s how it went.  Having come up with an awesome invention, innovators of a country, sent it to another country.  Inventors in the other country were awed and after much thought, added some new features and sent it on.  More features were added as the invention traveled to more countries, and finally it reached India.  After much thought, India added “made in India” label and sent it on.

That is an old story.  Things are now different.  Disruptive innovations that impact the quality of life and well being of people, are coming out of India at an unprecedented rate.  India has a huge brain power, democratic form of Government, and a growing middle class with aspirations to do better.  Add to that mix, a whole range of diverse problems that are in need of creative solutions, and it all makes a perfect environment for innovation and entrepreneurship.  

As China is rebalancing from manufacturing to consumption economy, India is catching the eye of entrepreneurs and investors, of public and private companies; for market expansion and professional partnerships.  While India had been shielded from global risks because of more robust economic growth and positive policy reforms, with Modi government cracking down on corruption and taking a stab at India’s infamous bureaucracy, India has emerged as a viable destination for all kinds of business partnerships.

Specific track “Destination India” at TiEcon 2016 will explore the opportunities and challenges of doing business in India.  Traditionally, Indian companies were slow to adopt technology.  However, encouraged by government’s “Digital India” program, companies across several industry sectors are going digital.  State governments are stepping up by providing all sorts of help and removing roadblocks.  There is transformation happening in diverse areas from smart cities to remote health to telemedicine to defence to agriculture to robotics to 3D printing to rapidly changing infrastructure of financial transactions.

But no transformation happens in the absence of challenges.  Entrepreneurs and companies better prepared to navigate the challenges will emerge as winners.  Companies seeking to do business with India will have to navigate challenges ranging from dealing with time difference and cultural issues to increasing needs for data security, dealing with hacks, with physical and technology infrastructure issues, with differences in regulatory framework and more.  Companies that will take a lead in doing business with digital India will also play a significant role in helping lay the foundation for framework for future business relationships .  By acting as a connector and facilitating interactions among investors, entrepreneurs, corporations, state government officials, and professionals, TiE is playing a leading role in helping create successful ecosystems for US-India partnerships.  

“Destination India” track will help you leverage the global economy trend by preparing you to do business with one of the most attractive emerging destinations to do business with and if you are an entrepreneur, you will not want to miss the learning and networking at TiEcon, 2016.  Register through the link www.tiecon.org?-r=Darshana as my friend and send me a message, if you want to meet up at TiEcon.

 

 

Leave a comment

કેલીફોર્નિયા માં કાજલ ઓઝા વૈદ્ય (Kajal Oza Vaidya) સાથે મુલાકાત


તાજેતરમાં “જવનિકા” ના આયોજક જાગૃતિબેન દેસાઈ શાહ અને “બેઠક” ના આયોજક પ્રજ્ઞાબેન દાદ્ભાવાળા દ્વારા ગોઠવેલ પ્રોગ્રામ માં કાજલ ઓઝા વૈદ્ય સાથે એક મુલાકાત માણવાનો અને તેમને સાંભળવાનો ખુબ સુંદર લહાવો મળ્યો.wp-1460431138947.jpg

કાજલબેન એક લોકપ્રિય લેખક, રેડીઓ વ્યક્તિ અને પત્રકાર છે.  તેમણે 56 થી ઉપર પુસ્તકો પ્રકાશિત કર્યા છે કે જેમાં નવલકથાઓ, ટૂંકી વાર્તાઓ, અનુવાદો, નિબંધો, નાટકો અને ૪ ઓડિયો પુસ્તકોના સંગ્રહનો પણ સમાવેશ થાય છે. તેમણે એક લેખક હોવા ઉપરાંત હિન્દી અને ગુજરાતી સિનેમા તેમજ ટેલિવિઝન ક્ષેત્રે કટાર લેખક, કવિ, અભિનેત્રી અને સંચાલક તરીકે પણ કારકિર્દી કરેલ છે. ટીવી ઉપર 1700 જેટલી સીરીઅલ માટે તેઓ લખી ચુક્યા છે.  કેલીફોર્નિયા ના બે અરિયા માં ICC માં યોજાયેલ પ્રોગ્રામ માં કાજલબેને સ્પીચ આપી અને પછી પ્રેક્ષકો સાથે સવાલ જવાબ કર્યા।

કાજલબેન કહે, સ્ત્રી એટલી રહસ્યમય હોય છે કે સ્ત્રી જયારે લખે છે તો વાચકો તેના લખાણ માં તેની આત્મકથાના ટુકડા જોવા માથે છે.  કોઈપણ લેખિકાએ વાચકો શું અર્થ કાઢશે તે વિચાર્યા વગર માત્ર સત્ય કહેવાનું.  કોઈપણ લેખક કે લેખિકા ના સર્જન માં તેના વ્યક્તિત્વનું પ્રતિબિંબ દેખાય જ તેવું જરૂરી નથી.  તેમણે Naipaul ની મશહુર લાઈન સંભળાવી “I’m only responsible for what I say, not for what you understand“.  ઘણી વખત લખવામાં તમારું catharsis થાય છે અને કોઈ બાબત માં થી લખવા થી મુક્તિ મળે છે.  (ઘણી વખત દુનિયામાં ખરાબ બનાવો બને ત્યારે મને પણ obsessively તેનો વિચાર આવ્યાજ કરે છે અને કૈક લખું નહિ ત્યાં સુખી મને તે વિચારોમાં થી મુક્તિ મળતી નથી. દુનિયામાં એવા બનાવો બન્યા ત્યારે મેં જે લખ્યું તેના લીંક મુકેલા છે, સમય મળે તો વાંચશો. જેમકે પાકિસ્તાનમાં આતંકવાદીઓએ બાળકોની કતલ કરી http://bit.ly/1wfp47D  , Sandy Hook નિશાળ માં બાળકોને માનસિક રીતે અસ્થ્વસ્થ માણસે રહેંસી નાખ્યા http://bit.ly/QZOh2a & http://bit.ly/TlaQN2  કે પછી નીર્ભયાનો ખુબ ખરાબ બળાત્કારનો નો કિસ્સો દિલ્લીમાં બન્યો http://bit.ly/WyY4zf ).

wp-1460431906200.jpgકાજલબેન ના વિષયો ઘણી વખત તેમની સામેજ આવીને ઉભા રહી જાય છે.  તેમનું કહેવું છે કે દરેક વ્યક્તિમાં કશું સારું અને કશું ખરાબ હોય છે અને આપણે તેમાં શેની સાથે જોડાવું તે આપને નક્કી કરવાનું છે.  અને ક્યારેક કોઈ પાત્ર ઉપર લખવાની શરૂઆત કરીએ, તો લખાણ માં સત્ય જાળવવું હોય તો ખુબ નિકટતા થી એ પાત્ર જોડે જોડાઈ ને તેની દ્રષ્ટિ થી દુનિયાને જોવી જોઈએ.  કાજલબેન કહે આમ તો જેટલું લખવા જેવું હોય તે બધું લખી ચુક્યું છે.  લેખક માટે મહત્વનો માત્ર વિષય નથી.  મહત્વનું એ છે કે લેખક તે જ વિષય ને કેવી નવીન રીતે repackage કરે છે અને વાર્તા કેટલી ઉત્તમ રીતે કહી શકે છે.  

પ્રશ્નો ના જવાબો આપતા કાજલબેને કહ્યું કે “લખતા લખતા મારી અંદર કૈંક બદલાયું છે.  It has made me a better person, more purified, calm and forgiving person “.  તેમણે કહ્યું “હું જવાબદારી થી લખું છું પણ ભય થી નથી લખતી.  ભય તો તેને લાગે જેને કશું ગુમાવવાનું હોય”. મિસ્કીન ની ગઝલ ના શબ્દો બોલ્યા “તારું કશું નથી તો છોડી બતાવ તું ને તારું બધું હોય તો છોડી ને આવ તું”.  તેમણે અંગ્રેજી માં ઉમેર્યું “being strong does not require any effort; just don’t lose your tongue and don’t lose your temper, being strong is about being composed”.  

ઘણી વખત જટિલ પ્રશ્નનો ના પ્રતિઉત્તર મેળવવા માગતી સ્ત્રીએ સમાજ સાથે સંધર્ષમાં ઊતરવું પડે છે.  સ્ત્રી પોતેજ એટલી complex છે કે તેને ગજરો પણ જોઈએ છે, કોઈ લાડ લડાવે તે પણ ગમે છે અને તે સ્વતંત્રતા પણ ઈચ્છે છે.  તેણે હમેશા સત્ય ની સાથે જોડાઈ ને રહેવું જોઈએ.  અંત માં સુખસભર જીંદગી જીવવાનો રસ્તો ચીંધતા કાજળ બેન કહે “તમારા ગુસ્સા, અણગમા ને ઓળખવા માંડો અને સંઘર્ષ માં થી મુક્ત થઇ જાવ”, જેને ચાહો છો તેને બદલવાનો પ્રયાસ કરવાનો છોડી દો અને, જીંદગી ના પ્રવાહ ને અપનાવી ને મજા કરો.
_____________________________________________________________
wp-1460431138942.jpgપ્રજ્ઞાબેન દાદ્ભાવાળા બેઠક ના આયોજક છે અને દર મહીને એક વિષય ઉપર બેઠકના સર્જકો કોઈ લખાણ કરી તેને
શરદભાઈ દાદ્ભાવાળા ના પ્રોત્સાહન થી દર મહિના ના છેલા શુક્રવાર ની સાંજે મળતી બેઠક માં  મિત્રો વચ્ચે રજુ કરે છે.  તદ્દન ફરી પ્રોગ્રામ છે અને ગુજરાતી માં રસ ધરાવતા બધા સર્જકોને નીમ્ત્રણ છે.  બેઠકના સર્જકોની રચનાઓ પ્રજ્ઞાબેન ના બ્લોગ http://www.shabdonusarjan.wordress.com ઉપર જરૂર વાંચશો.

 

Leave a comment

Gujarati Short Story – મારો કચરો


સાચી બનેલ ઘટના વર્ણવું છું.  થોડા વર્ષ પહેલા મારી દીકરી સાથે હું ભારત ગયેલ અને ગુજરાતના એક શહેર ના રેલ્વે સ્ટેશન ઉપર અમે ટ્રેન ની રાહ જોતા ઉભેલા.  આજુ બાજુનો કચરો જોઇને અહી ઉછરેલ મારી દીકરી ને ખુબ ગુસ્સો આવતો  હતો અને મેં સમજાવવાની કોશિશ કરી કે અહી એવુજ હોય અને અહી આવીએ ત્યારે કચરા સામે જોવાનું નહિ.  તેવામાં બે રેલ્વે કર્મચારી બહેનો આવ્યા.  તેમણે રેલ્વે ના જેકેટ પહેરેલ અને તેમના હાથમાં ઝાડું હતું અને બંને બહેનો પ્લેટફોર્મ સાફ કરવા લાગ્યા.  મેં મારી દીકરીને કહ્યું જો બધું સાફ થઇ જાય છે, જરા શાંતિ રાખવી જોઈએ.  ત્યાં તો અમે જોયું કે બે બહેનો કચરો વાળીને ઉપડવાની બદલે, ટ્રેન ના પાટા ઉપર ફેક્તી હતી.  એટલામાં એક ટ્રેન આવી.  ટ્રેનમાં બેઠેલ લોકો હાથમાં હોય તે કપ, કાગળ્યા વગેરે પ્લેટફોર્મ ઉપર ફેંકવા લાગ્યા અને બહેનો તેજ કચરો ટ્રેન નીચે વાળીને સરકાવવા લાગ્યા.


મારી દીકરી ની નારાજી ખુબ વધી ગઈ.  મારા હાથમાં એક કાગળની ચબરખી હતી.  મેં તેને સ્ટેશન ઉપર ફેંકતા કહ્યું “જેવો દેશ એવો વેશ અને જ્યાં જઈએ ત્યાં તેને અનુરૂપ વર્તન અપનાવીને જ રહેવાય”.  એવો ઉપદેશ આપતા મેં કાગળ ની ચબરખી ત્યાં જ સ્ટેશન ઉપર ફેંકી દીધી.  
મારી દીકરી તુરંત તે કાગળ નો ટુકડો ઉપાડીને મારા હાથમાં પરત કરતા બોલી “મમ્મી તે ખોટી વાત કહી છે.  અને આ કચરો તારો છે તેને લઈને કચરાની પેટીમાં નાખ.  બીજાના કચરાનું તું કઈ ન કરી શકે તો પણ તારો કચરો તો કચરાપેટી માં નાખીજ શકે છે ને?  નાના મોઢેથી મળેલ મોટું જ્ઞાન હું હમેશા યાદ રાખવાની કોશિશ કરું છું.  જયારે ભારત માં પ્રવાસ કરતા હોઈએ ત્યારે મારા મમ્મી, માસી વગેરે જે સાથે હોય તે બધાનો કચરો ભેગો કરી ને પેટી માં નાખું છું.  આપણે માત્ર આપણા જ કચરા ઉપર ધ્યાન રાખવાનું હોય છે પછી તે કાગળનો ટુકડો હોય કે મનનો કચરો હોય, તેનો યોગ્ય રીતે નિકાલ કરીએ અને બધા તેમ વિચારે અને પોતાના કચરા ઉપર નજર રાખે તો?

જાપાન માં મુસાફરી કરતા, (નારા પાસે) એકદમ સાફ એવા નાના શહેર માં મેં જોયું કે ત્યાં કચરાપેટી ભાગ્યેજ હતી.  મેં ત્યાં રહેતી એક સહેલી ને પૂછ્યું કે અહી ક્યાંય કચરાપેટી જોવા નથી મળતી તો કચરો ક્યાં લોકો નાખે છે? તેણે કહ્યું કે કચરાપેટી ને સાફ રાખવી, થોડોજ કચરો હોય અને તેના નિકાલ માટે મોટી પ્લાસ્ટિક ની બેગ કચરામાં જાય, વળી તેમાં ક્રાંતિકારી લોકો બોમ્બ નાખી શકે. એ બધું વિચારીને, જાહેર જગ્યાઓમાં તે શહેર ની સરકારે કચરાપેટી ઓછી કરી નાખી છે અને બધા પોતાનો કચરો પોતાની સાથે જ લઇ જાય તેવો રીવાજ થઇ ગયો છે.  મેં કહ્યું “સમજી ગયી, મારે તો મારાજ કચરાનો યોગ્ય નિકાલ કરવાનો છે”.

____________________________________________________________
માઈકોફ્રીક્શન વાર્તા એ આ મહિનાની બેઠકનો વિષય છે. બીજી ઘણી વાર્તાઓ શબ્દોનું સર્જન બ્લોગ ઉપર જરૂર વાંચશો। તેનું લીંક છે http://www.shabdonusarjan.wordpress.com .

1 Comment

Cloud Success Story: Adobe CEO, Shantanu Narayen at TiEcon 2016


“If your business strategy is to preserve the status quo, it’s not a very compelling strategy”, says Shantanu Narayen, CEO of Adobe Systems.  Found in 1982, in the desktop era, by John Warnock and Charles Gescheke, Adobe Systems historically focused on creativity software products.  As cloud computing became a major disruptor, the challenge for Adobe was to scrap the old approach and switch to selling subscriptions for online access to software packages.  (You may hear all about this success story at TiEcon 2016 – see link at the bottom of this article to register as my friend).

Adobe moved to delivering software on the cloud.  As of 2015, Adobe Systems has about 13,500 employees and a vibrant portfolio of rich internet application software.  Adobe’s stock price has has more than tripled and climbed to over 165% and has a market capitalization of about $40B.  Adobe’s recurring revenue has climbed from 19 percent in 2011 to 70 percent of total revenue today. The number of subscribing customers is more than four million and rising.  Adobe strategy has put customer at the heart of it all.   By enabling customers to create, deliver, and optimize content and applications, Adobe is enhancing our digital experiences profoundly.  Under Narayen’s leadership, all new features in its creative suit now go into its Creative Cloud.  

Shantanu Narayen will deliver grand keynote at TiEcon 2016.  Come and listen how Narayen led the company through the transition, with a relentless focus on product innovation and market expansion.  A company known as a leader in the art of creative software, has transitioned to being a world leader in the science of big data.  

As a company like Adobe competes to stay on top of technology trends, you as an entrepreneur, must learn the strategies to be a successful disruptor, through innovative convergence of mobile technology, social media, big data, and cloud computing.  Don’t miss TiEcon 2016, largest conference focused on innovation and entrepreneurship.   Register as my friend, at the link www.tiecon.org?-r=Darshana ..  

Leave a comment

Gujarati Microfiction Story – બીજાનું દર્દ આપણે શું જાણીએ…… – દર્શના નાડકર્ણી


માઈકોફ્રીક્શન વાર્તા – બીજાનું દર્દ આપણે શું જાણીએ…… – દર્શના નાડકર્ણી

હું અને મારી સહેલી ઘણા વખત પહેલા નક્કી કરેલ મુસાફરી માટે ટ્રેઈન માં બેઠા. બીજા સ્ટશન ઉપર એક માણસ બે નાના બાળકો જોડે ચડ્યો. બે બાળકો ખુબ થાકેલા નજર આવતા હતા અને ટ્રેઈન માં બેસતા જ તેઓએ એમ બીજા જોડે ઝગડા અને રડારોળ ચાલુ કરી. સાથે ડેડી ડેડી કરીને ફરિયાદ પણ ખુબ કરતા હતા પણ પેલો માણસ કઈ પણ બોલ્યા વગર બારી માંથી બહાર જોતો હતો.
મારી સહેલી અકળાઈ ગયી અને મારા કાન માં બોલી, “જે લોકોને છોકરા ઉછેરવામાં રસ ન હોય તેમણે છોકરાને જન્મ આપવાનો અધિકાર નથી, આ માણસ ને જેઈલ માં મોકલાવો જોઈએ અને આવા છોકરા હોય તો તેને પણ બે ઠોકવાની જરૂર છે. પેલા માણસ નું ધ્યાન મારી સહેલી ઉપર પડ્યું. એક છોકરાને પાસે ખેચતા અને બથ માં લેતા તે બોલ્યો “મારે મારા છોકરાને સંભાળવા જોઈએને? આ તો એવું થયું છે કે અમે બે દિવસ હોસ્પીટલમાં જ હતા અને અત્યારે ઘરે જઈ રહ્યા છીએ”. વળી રડી પડતા બોલ્યો: “બે કલાક પહેલા જ તેમની મમ્મી, મારી પત્ની નું કેન્સેરની બીમારી માં મૃત્યુ થયું અને મારે તેના ફયુનરલ ની તૈયારી કરવાની છે.”

_______________________________________________________________
આ વાર્તા સ્ટીવન કવિની ચોપડીમાં લખેલ ઘટના ઉપર આધારિત છે.  માઈકોફ્રીક્શન વાર્તા એ આ મહિનાની બેઠકનો વિષય છે. બીજી ઘણી વાર્તાઓ શબ્દોનું સર્જન બ્લોગ ઉપર જરૂર વાંચશો। તેનું લીંક છે http://www.shabdonusarjan.wordpress.com .

Leave a comment

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,964 other followers

%d bloggers like this: