Kavi Kalapi’s Poem “એક ઈચ્છા”


In Bay Area, as part of Bethak, Pragnaben Dadbhawala is organizing small gatherings of people interested in Gujarati literature and poetry. Every month a subject is assigned & we research, learn, and share in the gathering. The subject this month was Gujarat’s prominent poet, Kalapi.  Kalapi was born as Sursinhji Takhtsinhji Gohil, a prince, of a small princely state in Gujarat, in the year, 1874. At the age of 16, he was married to two princesses (who are said to have fought bitterly to become the main queen), neither of whom he loved, and instead fell deeply in love with a maid of one of the princess.  Given the traditions of the time, his love for his sweetheart would never be sanctioned by society.  Kalapi died of poisoning, at the tender age of 26; rumored to have been poisoned by one of his wives.  In a short span, between age 16 and 26, he traveled most of India, and wrote over 250 poems, including over 15,000 verses, and 900 letters to his friends and wives. He studied poets like Wordsworth, Keats, Shelly and others, and translated some of their works into Gujarati.

Slitscan K, Kalapi, 2763

Slitscan K, Kalapi, 2763 (Photo credit: jk-keller)

Kalapi’s work gives a deep insight into his character, the enormous challenges he dealt at a young age, and his transformation as a human being.  Kalapi was deeply sensitive, emotional, and caring man, who loved his beloved, and dedicated many of his poems to his love for his beloved. Gradually, he came to develop deep dislike for politics, for all material things, and his love also began to transcend from the physical to the level of soul, and he also began writing more poems addressing the divine.  The poem below is titled, “One Wish”.  He says in there that he will willingly bear the burden of all the challenges he has to deal with, but he has one wish from the Lord.  He asks the Lord to keep his heart soft and pure.  It is clear that despite all the challenges, Kalapi never developed hate for his conniving wives, or towards anyone else.  He continued to reflect deep seated softness and sensitivity towards people, even towards birds, and other living creatures.  I chose this poem  because it is a simple poem which is like a window into his soul.  AND I also selected it because it reminded me of how once I made a similar wish and wrote a poem.  You can read it at this link http://bit.ly/1qEIrFU – though my language is far simpler, there is an underlying essence, where there is similarity.

 

એક ઈચ્છા –  કલાપી

Storm clouds

Storm clouds (Photo credit: tommaync)

પડ્યા જખમ સૌ સહ્યા, સહીશ હું હજુયે બહુ,
ગણ્યા નવ કદી, ગણું નવ કદી, પડે છો હજુ;
અપાર પડશે અને જિગર હાય ! આળું થયું,
કઠિન ન બનો છતાં હૃદય એ જ ઈચ્છું, પ્રભુ !

પડી વીજળી તે પડી સુખથી છો, બળું છું સુખે,
અનન્ત ભભૂકા દહે, દહો, ગળું છું સુખે !
ન દાહ વસમો કદી, જિગર બૂમ ના પાડતું,
કઠિન બનજો નહીં હૃદય, એ જ ઈચ્છું પ્રભુ !

બહુય રસ છે મને, હૃદય છે હજુ તો, અહો !
અરે ! હૃદય જો ગયું, રસ ગયો પછી તો બધો;
ભલે મૃદુ રહી સહી જખમ છેક ચૂરો થતું,
કઠિન ન બનો કદી હૃદય એ જ ઈચ્છું, પ્રભુ !

મને કલાપી લિખિત આ રચના ખુબજ ગમે છે.  એમની બધી રચના કરતા આ સાદી રચના છે પણ તે આપણને તેમના અંતર માં ડોકિયું કરાવી દયે છે – તેમની એક સાદી ઈચ્છા કે ગમે તેવા દુખ નો સામનો કરવાનો થાય પણ પ્રભુ હૃદય ને કોમળ રાખજે કે હૃદય ને કઠીન અને કઠોર નહિ બનાવતા.  ઘણા વખત પહેલા લગ્ન માં મારપીટ સહન કરતા મેં પણ તેવીજ એક ઈશ્વર પાસે યાચના કરેલી કે ભલે કઠોરતા નો સામનો કરવો પડે અને ભલે ક્ષણીકવાર માટે દુખ અને ગુસ્સા માં દિલ ભરાઈ આવે, પણ ઈશ્વર મારા હૃદય માં કોમળતા અને સુંદરતા રહેવા દેજો કે હું ઝીંદગી માં હમેશા પ્રેમના પંથે ચાલી શકું, પ્રેમને અનુભવી શકું અને ઓળખી શકું.   તે વખતે મેં નાની ચાર લીટી ની સાદી કવિતા  અંગ્રેજીમાં લખેલી, તે નીચે પ્રમાણે છે.  http://bit.ly/1qEIrFU

When anger dwells in my heart and mind
It lasts but a tiny moment
Leaves silently with a lament
Saluting the abundant love
Peaceful and tranquil as a dove
Love stays in my heart
Beacons anger bitter and tart
To taste the sweetness it relishes
Nudged gently, my anger relinquishes

PS – welcome your opinion
મેં બીજા બ્લોગ પર વાંચ્યું કે કલાપીએ આ કાવ્ય તેની પ્રિયતમા ને સંબોધીને લખ્યું છે. મને તેવું લાગતું નથી કેમ કે અહીં પ્રિયતમા નો ઉલેખ નથી. અને બીજી સત્ય હકીકત એ છે કે કલાપીએ તેમની નાની વાય માં ઘણા દુઃખનો સામનો કરેલ છે. તેમની બાળપણની ઉમરમાં તેમના માતા પિતા નું અચાનક મ્રત્યું, રાજનીતિના કારણસર તેમના ખાંડા લગ્ન, બંને પન્તીઓ વચ્ચેની પટરાણી બનવા માટેની હરીફાઈ, અને તેમનું પ્રેયસી તરફનું ખેચાણ જેનો અંજામ સમાજ ના નિયમ પ્રમાણે જુદાઈમાં જ પરીણમે। તેથી મારી સમાજ અનુસાર આ કાવ્ય તેમણે પ્રભુ ને જ સંબોધીને લખેલ છે.

 

, ,

  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: